g4spr0m

powered by gedit 2.30.4,  Fedora 14 (Laughlin)

Najważniejszy temat tego roku.

Od dłuższego czasu zastanawiam się, na kogo mógłbym zagłosować w wyborach parlamentarnych. Zapatrywania polityczne mam względnie proste, ale nie zamierzam się tutaj wywnętrzać na ich temat. Dość powiedzieć, że w ostatnim czasie dołączyłem do niewesołej grupy osób, którzy „nie mają na kogo głosować w tym kraju”. Wiem, slogan wykorzystany, także jako usprawiedliwienie swojego lenistwa. Tyle, że ja naprawdę wiem na jakiego typu partię chciałbym głosować! Co więcej – ta partia istnieje, ale nie ma realnych szans na dostanie się do parlamentu.  Zamiast tego, zastanawiam się nad tym, co już się w nim znajduje, jakie partie zaszczycają nas swoją obecnością na scenie politycznej i na czym im zależy. Zaznaczam, że czytałem programy PiS, PO, PSL i SLD, ale nie zwracam na nie uwagi, ponieważ nie mają wiele wspólnego z rzeczywistością.
PiS - w ciągu minionego pół roku, stała się partią jednej sprawy, czyli katastrofy smoleńskiej. Wszystkie inne tematy zeszły na dalszy plan, a konfrontacja z Platformą Obywatelską zajmuje cały pozostały czas. W dodatku jest to konfrontacja tak nieprzemyślana, tak niedorzeczna w swoim przebiegu, że partia naraziła się na ośmieszenie w oczach opinii publicznej. Rezygnacja z innych inicjatyw, brak merytorycznej krytyki rządu sprawia, że partia ta stała się zombie żerującym na zwłokach ofiar katastrofy. .
PO - zombie krzyczy o mózgi za ścianą, która oddziela je od realnej polityki, a tymczasem partia o największym poparciu gnuśnieje i uśmiecha się głupkowato, świadoma tego, że jest formacją bezalternatywną. Ma do tego święte prawo – jeżeli politycy PO nie zrobią czegoś naprawdę szalonego, to mają władzę w kieszeni. Podobnie jak wygraną w wyborach samorządowych i parlamentarnych. Nie zawdzięczają tego własnej kompetencji, a jej brakom u konkurentów.
PSL - szczerze mówiąc, nie wiem co myśleć o tej partii. Znana jest głównie z amoralnego familiaryzmu, teoretycznie powinna być względnie tradycyjna i nastawiona na ochronę interesów rolników. Poza tym jest wiejską odnogą PO, tyle, że bardziej konserwatywną. Mam nadzieję, że partia przestanie istnieć, a jej politycy znajdą sobie miejsce w innych formacjach, gdzie będą mogli realizować swoją misję. Dobrze im życzę.
SLD – partia typu „niewiemocomichodzi„. Prawdopodobnie zbieranina najbardziej nieudolnych polityków w sejmie. Nie potrafią znaleźć sobie miejsca na scenie politycznej, nie potrafią domagać się załatwienia konkretnych spraw, nie przedstawiają jasno swoich żądań, nie potrafią wykorzystywać mediów (tak, to wada) i są niesamowicie nijacy. Posługują się jednym, kretyńskim, argumentem, który ma przekonywać wyborców do głosowania na nich: „Polska znów potrzebuje silnej lewicy”. Moim zdaniem to dobry powód, żeby na nich nie głosować.

Jaki wyłania się z tego obraz? Jednym słowem: niewyraźny. Lub raczej wyraźnie niewyraźny, ale to już dwa słowa. Rozleniwione PO nie realizuje swojego programu wyborczego, PiS zdziecinniało i „się tnie” niczym współczesny młodzian w depresji krzycząc, że „nikt go nie rozumie” (ma rację), PSL nie ma władzy, a SLD nawet jakby miało, to niespecjalnie wiedziałoby co z nią zrobić. Bardzo kiepska zbieranina, a każdy jej członek winny obecnej sytuacji. PSL najmniej.

Najważniejsze osoby w państwie

Co musiałoby się stać, aby zmienić stan rzeczy? Przy obecnym układzie sił w parlamencie, najwięcej zależy właśnie od PiS i SLD. PO z wyborczego punktu widzenia, zachowuje się bardzo racjonalnie, nie podejmując ryzykownych działań i nie zajmując się koniecznymi reformami. To PiS i SLD, powinny podjąć kompleksową, merytoryczną krytykę PO. To przecież samograj, materiał na kilkadziesiąt godzin czasu antenowego. Spośród tej dwójki, ważniejszy oczywiście jest PiS. Dopóki on nie zdecyduje się na zajęcie obszarów polityki, które zostały w całości oddane w ręce PO, nie ma mowy o konstruktywnej dyskusji w parlamencie. PiS musiałoby zarzucić jednak swoją obecną retorykę i całkowicie przeorganizować podejście do polityki, znaleźć ludzi, którzy skupiliby się na zagadnieniach, które wprost domagają się uwagi elit. Przy obecnym, bliskim zera poziomie debaty, byłby to niesłychany skok jakościowy, jasne i prawdopodobnie skuteczne posunięcie. Co najlepsze, skuteczne zarówno pod względem wyborczym jak i zdrowe dla państwa. Potęga demokracji w praktyce.
Postuluję podjęcie działań pozornie oczywistych z punktu widzenia partii. Mówię o powszechnym w zachodniej cywilizacji uprawianiu zwykłej polityki. Nazywam ją zwykła dlatego, że to co dane nam jest obserwować obecnie, nie należy do rzeczy normalnych. Dysproporcje tematyki na polskiej scenie politycznej, są niebezpieczne dla samej sceny i dla kraju w którym mają miejsce. Dopóki trzy liczące się partie nie zrozumieją, jak ważne jest by w końcu zaczęli naskakiwać na siebie jak na prawdziwych polityków przystało, pozostanie oglądanie nam miałkiego spektaklu, obracającego się wokół spraw personalnych i pożywienia dla zombie.

g4spr0m

powered by gedit 2.30.4, Fedora 14 (Laughlin)

g4spr0m
powered by gedit 2.30.4, Fedora 14 (Laughlin)

Ostatnio próbowałem mądrzyć się na temat długu publicznego ale w miarę poszukiwań, natrafiłem na interesujący wywiad z ekonomistą Edmundem Phelpsem (Nobel 2006) w którym facet twierdzi, że tak naprawdę nikt dokładnie nie wie w jaki sposób obliczać deficyt budżetowy i może on sobie spokojnie istnieć nawet przez wiele lat z rzędu pod warunkiem, że gospodarka się rozwija.

Wypowiedź na temat długu publicznego w UE:

„Unia Europejska stosuje pewne arbitralne definicje i na nich się opiera. Rządy państw członkowskich wzięły na siebie wiele mglistych zobowiązań w tym dotyczące długu publicznego. Oczywiście kiedy zmieniają się stopy procentowe, zmienia się też wycena długu. Zarządzanie długiem publicznym jest znacznie łatwiejsze gdy można go rolować przy bardzo niskim oprocentowaniu. To skomplikowana sprawa.„

No właśnie, bardzo skomplikowana i skoro tak tęgi umysł jak Phelps twierdzi, że dług publiczny jest niewiadomą dla ekonomistów to ja nie mam bynajmniej ochoty udawać mądrzejszego niż on.

Zastanawia mnie jednak czemu inna, ponoć mądra głowa – Leszek Balcerowicz – mocno krytykuje politykę finansową rządu. Na stronie internetowej Forum Obywatelskiego Rozwoju, założonego przez L. Balcerowicza w 2007 r. znalazłem odnośnik do strony dlugpubliczny.pl na której możemy zobaczyć dokładnie (?) jak liczy się ów tajemniczy dług. Niestety informacje na ten temat znalazłem dopiero we wtorek wieczorem i nie byłem w stanie ich opracować.

Jest jednak inny problem na który zwracam uwagę od dawna i dziwię się, że kolejne kadencje parlamentarzystów, a wraz z nimi kolejne

rządy nie podejmują działań. Mowa o 55-procentowej stopie zatrudnienia w Polsce. Problem dotyczy osób w wieku produkcyjnym, to znaczy: między 15 i 64 rokiem życia. Co to oznacza? Mniej więcej tyle, że 45% Polaków, którzy mogliby pracować, nie pracuje. Składają się na nich renciści, długotrwale bezrobotni, studenci, uczniowie, osoby korzystające z wcześniejszych emerytur (których wypłata, nota bene, kosztuje 30 mld PLN w skali roku) tudzież gospodynie domowe („pełnoetatowe”). Brzmi strasznie do dupy. Popadnę teraz korwinmikkinizm ale trudno mi nie pojechać naszych polityków za politykę „prospołeczną” i marnotrawienie pieniędzy machinie biurokratycznej. Służbę zdrowia kuleje (chociaż moim nieskromnym zdaniem powoli coraz lepiej jej to kuśtykanie idzie), szkolnictwo jest niedofinansowane albo przefinansowane (niektóre uczelnie wyższe mają kasy jak lodu i nie wiedzą co z nią robić – widziałem na własne oczy i słyszałem na własne uszy), do tego 1,3-milionowa armia rencistów oraz 5-milionowa armia emerytów (chociaż wiem, że tym akurat się należy).

Czytam sobie to co piszę i stwierdzam, że temat mnie przerósł. Kilkanaście liczb, jakiś cytat tu, gdzie indziej jakaś statystyka. Z całości nie wyłania się żaden wyraźny kształt. Raczej bezkształtna kupa o nieprzyjemnym zapachu. Wiemy, że nie jest dobrze ale tak naprawdę nie wiemy dlaczego. Na stronie FORu chciałem znaleźć jakiś przejrzysty informator – co jest źle i co zrobić, żeby było dobrze. Nie znalazłem. Dług publiczny rośnie chociaż tak naprawdę nie wiem dlaczego i co musiałby uczynić rząd, żeby to zmienić. Rozumiem, że w kraju w którym do parlamentu może dostać się dowolny głupol, nasi posłowie mogą mieć problemy z ogarnięcie tematu. Co więcej – mnie to interesuje, a gówno wiem. Co z kolei ma powiedzieć osoba, która nie dość, że tego nie rozumie to jeszcze jej to niespecjalnie interesuje?

Lepiej napisać o kolejnym przeszczepie wątroby Tomka z lasu.

Wasz niezadowolony z siebie

g4spr0m

Pozdrawiam
g4spr0m

P.S. Stwierdziłem, że lepiej pisać rzadziej niż częściej ale za to regularnie i konsekwentnie. Postaram się, by blog był aktualizowany raz w tygodniu, w środę.

„Jeśli zaś ktoś posunąłby się do tego, że bliźniego zabiłby podstępnie, oderwiesz go nawet od mego ołtarza, aby ukarać śmiercią.”
(Ks. Wyjścia 21:14, Biblia Tysiąclecia)

„Kto by uderzył swego ojca albo matkę, winien być ukarany śmiercią.”
(Ks. Wyjścia 21:15, Biblia Tysiąclecia)

„Kto by porwał człowieka i sprzedał go, albo znaleziono by go jeszcze w jego ręku, winien być ukarany śmiercią.”
(Ks. Wyjścia 21:16, Biblia Tysiąclecia)

„Kto by złorzeczył ojcu albo matce, winien być ukarany śmiercią.”
(Ks. Wyjścia 21:17, Biblia Tysiąclecia)

„Nie będziesz zabijał.”
Ks. Wyjścia 20:13, Biblia Tysiąclecia

Nuff said.

g4spr0m



Teraz dowiedzieliśmy się przy okazji, że jesteśmy bandą kretynów, którzy spożywając dopalacze spodziewają się zbawiennych skutków leczniczych. Przecież to oczywiste, że jeżeli coś składa się z mieszanki Domestosa, proszku do prania, margaryny Delmy i poszatkowanego zdjęcia J. Kaczyńskiego to nie może być zbyt zdrowie (chociaż nie wykluczam, że tak bliski kontakt z Jarkiem pozwala wynieść się poza zwykłe ograniczenia percepcji, właściwe śmiertelnikom).

Przepraszam, że będę sypał banałami ale czemu nie pozamyka się sprzedawców młotków, noży i wspomnianego wyżej Domestosa czy proszków do prania? Chcecie się przekręcić? Zróbcie sobie herbatkę z dwóch papierosów – śmierć niemal pewna (paraliż przepony). Nawet laptop można rozbić komuś na głowie, nie wiem też czemu wciąż legalne pozostają szklane opakowania na produkty spożywcze.

„Bardzo ładnie napisane panie g4spr0m, ale zauważ pan, że te wszystkie wymienione przez pana przedmioty mają jakieś praktyczne zastosowanie, no może poza herbatą z tytoniu.”

Mają ale nie w tym rzecz. Problem jest taki, że Bratko jest ofiarą polowania na czarownice. Co ma teraz napisać na opakowaniach swoich produktów? Proponuję taki test:

„Pieprzony idioto! Jak zapewne zauważyłeś, to towar kolekcjonerski nie nadający się do spożycia. Gdybyś jednak, jak rasowy kretyn, postanowił wyleczyć nim przeziębienie albo się naćpać do wiedz, że grozi ci zatrzymanie pracy serca i niewydolność oddechowa, co akurat w twoim przypadku może być błogosławieństwem. Gdybyś przeżył i odniósł uszczerbek na zdrowiu, nie pozywaj nas za własną głupotę i zapamiętaj, że sam odpowiadasz za swoje czyny.”

No właśnie, chodzi mi o odpowiedzialność. Bratko nie ponosi nawet połowy odpowiedzialności za ofiary dopalaczy; karę za zatrucia wśród dzieci powinni ponieść rodzice, a osoby, które trafiły do szpitali muszą odbyć terapię. Czemu? Bo normalny, zdrowy i rozsądny człowiek nie będzie zażywał otępiającej, niesprawdzonej mieszanki trucizn jaką może spotkać w dopalaczach. Ogromna grupa ludzi pokazała zadziwiającą ilość głupoty i nieodpowiedzialności. Czemu, do jasnej cholery za ich głupotę odpowiadać ma Bratko?

Pozdro

g4spr0m

Przeczytałem ostatnio artykuł, który – co tu dużo mówić – co najmniej mnie zaintrygował.

Sprawa dotyczy beatyfikacji Jana Pawła II. Otóż okazuje się, iż w Watykanie coraz częściej słychać negatywne opinie na dotyczące całej tej szopki. Głównym powodem tegoż właśnie sprzeciwu ma być – o zgrozo! – złamanie przez papieża jednego z przykazań bożych.

„Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną” – tak brzmi pierwsze z dziesięciu przykazań, które Mojżesz otrzymał od Boga na górze Synaj (Księga Wyjścia 20, 2-17). W najprostszej interpretacji brzmi ono „wierz we mnie, nie w innego boga”. Przykazanie to wyznacza główny punkt wyjścia w monoteistycznej wierze rzymskokatolickiej.

Konserwatywne środowiska watykańskie uważają, że Karol Wojtyła złamał owo przykazanie niejeden raz. Głównym zarzutem jest modlitwa na „sposób żydowski” przy Ścianie Płaczu w Jerozolimie. Jan Paweł II złożył również pocałunek na Koranie, oddając tym samym cześć innemu bogu. Jak wszyscy dobrze wiemy – był on pierwszym papieżem, który przekroczył próg meczetu oraz jako pierwszy nowożytny następca tronu św. Piotra modlił się w synagodze. Jeszcze za życia wypomniano mu tę sytuację: „Zapomina o chrześcijańskich męczennikach pierwszych wieków, którzy ginęli na rzymskich arenach, bo odmawiali pokłonienia się przed pogańskimi posążkami” – oburzali się konserwatyści. Co ciekawe – w 1986 roku, podczas modlitw o pokój w Asyżu, nie stawił się dzisiejszy papież, ówczesny szef Kongregacji Nauki Wiary – kard. Joseph Ratzinger. Powodem był protest przeciw „zbytniemu otwarciu Jana Pawła II na inne religie”.

Benedykt XVI unika tak „kontrowersyjnych sytuacji”, w których można by zarzucić mu udział w niechrześcijańskich kultach. Po wizycie w Hagia Sophia w Stambule, Watykan tłumaczył mediom, że papież nie modlił się z muzułmanami lecz  „pogrążył się w cichej refleksji”.

Cała ta sytuacja jest o tyle ciekawa, iż nie od dzisiaj wiemy, że złamanie przykazania bożego jest jednym z najcięższych grzechów – o ile nie najcięższym. Tego uczy się dziś dzieci i młodzież w szkołach, tego uczono mnie. Czy w takim razie papież jest osobą uprzywilejowaną? Czy w ramach prowadzenia polityki wiary można naciągać niektóre zasady?

Osądźcie.

wizardlvl80

Europejska masoneria przekłada ideały laickie nad istniejące podziały wewnętrzne oraz szykuje się do walki o rozdział Kościoła od państwa informuje belgijski dziennik „Le Soir”.

Ze względu na rosnące znaczenie „lobby religijnych” w Unii Europejskiej oraz ich wpływ na pracę Parlamentu Europejskiego loże masońskie zostały poniekąd zmuszone do szerszej współpracy i częściowej rezygnacji z „tajności” działania.  Jak widać nic nie jednoczy tak bardzo jak wspólny wróg lub zagrożenie, podzielone europejskie loże w obliczu  rosnących wpływów chadeckich przedstawicieli Parlamentu Europejskiego znajdują wspólny język i pole działania.

„Trzeba, aby różne obrządki masońskie wzięły się do polityki w dobrym tego słowa znaczeniu (…) informowały o laickości i ogłaszały swoją niezgodę na taką czy inną decyzję rządową albo europejską” – podaje w wywiadzie były wielki mistrz Wielkiego Wschodu Francji Jean-Michel Quillardet. Ponadto deklaruje nadzieje powstania w niedalekiej przyszłości przedstawicielstwa masonerii oraz ruchów wolnomyślicielskich w Brukseli. Jedyne co może tutaj stanąć na drodze jest brak dostępu do środków finansowych na miarę takich jakimi dysponuje Kościół.

Czas pokaże czy cyrkiel i węgielnica znajdą swoje miejsce przy Parlamencie Europejskim oraz przy kształtowaniu polityki przyszłości

powered by Dalajlama