# Banda rzecze

To samo co w innych mediach, ale lepiej i mądrzej.

Mierny popis

leave a comment »

Najważniejszy temat tego roku.

Od dłuższego czasu zastanawiam się, na kogo mógłbym zagłosować w wyborach parlamentarnych. Zapatrywania polityczne mam względnie proste, ale nie zamierzam się tutaj wywnętrzać na ich temat. Dość powiedzieć, że w ostatnim czasie dołączyłem do niewesołej grupy osób, którzy „nie mają na kogo głosować w tym kraju”. Wiem, slogan wykorzystany, także jako usprawiedliwienie swojego lenistwa. Tyle, że ja naprawdę wiem na jakiego typu partię chciałbym głosować! Co więcej – ta partia istnieje, ale nie ma realnych szans na dostanie się do parlamentu.  Zamiast tego, zastanawiam się nad tym, co już się w nim znajduje, jakie partie zaszczycają nas swoją obecnością na scenie politycznej i na czym im zależy. Zaznaczam, że czytałem programy PiS, PO, PSL i SLD, ale nie zwracam na nie uwagi, ponieważ nie mają wiele wspólnego z rzeczywistością.
PiS – w ciągu minionego pół roku, stała się partią jednej sprawy, czyli katastrofy smoleńskiej. Wszystkie inne tematy zeszły na dalszy plan, a konfrontacja z Platformą Obywatelską zajmuje cały pozostały czas. W dodatku jest to konfrontacja tak nieprzemyślana, tak niedorzeczna w swoim przebiegu, że partia naraziła się na ośmieszenie w oczach opinii publicznej. Rezygnacja z innych inicjatyw, brak merytorycznej krytyki rządu sprawia, że partia ta stała się zombie żerującym na zwłokach ofiar katastrofy. .
PO – zombie krzyczy o mózgi za ścianą, która oddziela je od realnej polityki, a tymczasem partia o największym poparciu gnuśnieje i uśmiecha się głupkowato, świadoma tego, że jest formacją bezalternatywną. Ma do tego święte prawo – jeżeli politycy PO nie zrobią czegoś naprawdę szalonego, to mają władzę w kieszeni. Podobnie jak wygraną w wyborach samorządowych i parlamentarnych. Nie zawdzięczają tego własnej kompetencji, a jej brakom u konkurentów.
PSL – szczerze mówiąc, nie wiem co myśleć o tej partii. Znana jest głównie z amoralnego familiaryzmu, teoretycznie powinna być względnie tradycyjna i nastawiona na ochronę interesów rolników. Poza tym jest wiejską odnogą PO, tyle, że bardziej konserwatywną. Mam nadzieję, że partia przestanie istnieć, a jej politycy znajdą sobie miejsce w innych formacjach, gdzie będą mogli realizować swoją misję. Dobrze im życzę.
SLD – partia typu „niewiemocomichodzi„. Prawdopodobnie zbieranina najbardziej nieudolnych polityków w sejmie. Nie potrafią znaleźć sobie miejsca na scenie politycznej, nie potrafią domagać się załatwienia konkretnych spraw, nie przedstawiają jasno swoich żądań, nie potrafią wykorzystywać mediów (tak, to wada) i są niesamowicie nijacy. Posługują się jednym, kretyńskim, argumentem, który ma przekonywać wyborców do głosowania na nich: „Polska znów potrzebuje silnej lewicy”. Moim zdaniem to dobry powód, żeby na nich nie głosować.

Jaki wyłania się z tego obraz? Jednym słowem: niewyraźny. Lub raczej wyraźnie niewyraźny, ale to już dwa słowa. Rozleniwione PO nie realizuje swojego programu wyborczego, PiS zdziecinniało i „się tnie” niczym współczesny młodzian w depresji krzycząc, że „nikt go nie rozumie” (ma rację), PSL nie ma władzy, a SLD nawet jakby miało, to niespecjalnie wiedziałoby co z nią zrobić. Bardzo kiepska zbieranina, a każdy jej członek winny obecnej sytuacji. PSL najmniej.

Najważniejsze osoby w państwie

Co musiałoby się stać, aby zmienić stan rzeczy? Przy obecnym układzie sił w parlamencie, najwięcej zależy właśnie od PiS i SLD. PO z wyborczego punktu widzenia, zachowuje się bardzo racjonalnie, nie podejmując ryzykownych działań i nie zajmując się koniecznymi reformami. To PiS i SLD, powinny podjąć kompleksową, merytoryczną krytykę PO. To przecież samograj, materiał na kilkadziesiąt godzin czasu antenowego. Spośród tej dwójki, ważniejszy oczywiście jest PiS. Dopóki on nie zdecyduje się na zajęcie obszarów polityki, które zostały w całości oddane w ręce PO, nie ma mowy o konstruktywnej dyskusji w parlamencie. PiS musiałoby zarzucić jednak swoją obecną retorykę i całkowicie przeorganizować podejście do polityki, znaleźć ludzi, którzy skupiliby się na zagadnieniach, które wprost domagają się uwagi elit. Przy obecnym, bliskim zera poziomie debaty, byłby to niesłychany skok jakościowy, jasne i prawdopodobnie skuteczne posunięcie. Co najlepsze, skuteczne zarówno pod względem wyborczym jak i zdrowe dla państwa. Potęga demokracji w praktyce.
Postuluję podjęcie działań pozornie oczywistych z punktu widzenia partii. Mówię o powszechnym w zachodniej cywilizacji uprawianiu zwykłej polityki. Nazywam ją zwykła dlatego, że to co dane nam jest obserwować obecnie, nie należy do rzeczy normalnych. Dysproporcje tematyki na polskiej scenie politycznej, są niebezpieczne dla samej sceny i dla kraju w którym mają miejsce. Dopóki trzy liczące się partie nie zrozumieją, jak ważne jest by w końcu zaczęli naskakiwać na siebie jak na prawdziwych polityków przystało, pozostanie oglądanie nam miałkiego spektaklu, obracającego się wokół spraw personalnych i pożywienia dla zombie.

g4spr0m

powered by gedit 2.30.4, Fedora 14 (Laughlin)

Written by g4spr0m

2010/11/10 @ 6:53 pm

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: